Interpretacja Biblii / Liczb 23:19
Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, żeby miał żałować. Czy on powie coś, a tego nie uczyni? Czy wypowie, a nie spełni?
Ten biblijny werset wyraźnie potwierdza Bożą suwerenność i wierność. W tym kontekście kluczowe jest zrozumienie, że Bóg nie jest człowiekiem – podlegającym słabościom i ograniczeniom ludzkiej natury – który mógłby kłamać czy żałować swoich decyzji. Przeciwnie, Bóg jest Istotą absolutną i niezmienną, której słowa i obietnice są wiarygodne i prawdziwe.
Prawda ta znajduje potwierdzenie w różnych fragmentach Biblii, na przykład w Tytusa 1:2: „W nadziei życia wiecznego, które obiecał przed dawnymi wiekami ten, który nie kłamie, Bóg”. Albo w II Tymoteusza 2:13, gdzie czytamy: „jeśli my jesteśmy niewierni, On pozostaje wierny, albowiem nie może wyprzeć się samego siebie”.
Książka: Stary Testament /
Liczb