Interpretacja Biblii / Malachiasza 3:17

Księga Malachiasza jest ostatnią księgą Starego Testamentu i zalicza się ją do ksiąg prorockich. Bóg przemawia w niej do swojego ludu przez proroka Malachiasza, aby skorygować ich niewierność i przywrócić relację z Nim. Szczególnie poruszający jest werset 17. trzeciego rozdziału, w którym Bóg obiecuje, że ci, którzy wiernie za Nim podążają, zostaną uznani za Jego szczególną własność i dostąpią przebaczenia.

W tym wersecie Bóg ukazuje, jak bardzo cenni są dla Niego ci, którzy wiernie za Nim idą; traktuje ich bowiem jak swój szczególny skarb. Służy to nie tylko wskazaniu Jego wyznawców, ale także ukazaniu wartości, jaką im przypisuje, oraz ich znaczenia w Jego oczach. Można to również odczytywać jako wyraz Bożej miłości do tych, którzy darzą Go czcią.

Werset ten mówi także o przebaczeniu. Bóg oświadcza, że ​​przebaczy im tak, jak człowiek przebacza synowi, który mu służy. To niezwykle wymowny obraz, ilustrujący Bożą miłość i przebaczenie w relacji z nami. Ukazuje on, że Bóg jest gotów nam przebaczyć – mimo naszych wad i błędów – jeśli tylko okażemy skruchę i będziemy podążać Jego drogą.