Interpretacja Biblii / Hebrajczyków 3:14

List do Hebrajczyków został napisany, aby zachęcić chrześcijan pochodzenia żydowskiego do wytrwania w wierze w Jezusa Chrystusa. W tym wersecie autor wzywa wierzących, by stali się uczestnikami Chrystusa i aż do końca mocno trzymali się pokładanego w Nim zaufania.

„Staliśmy się bowiem uczestnikami Chrystusa” – to znaczy, że On i my staliśmy się jednością; staliśmy się Jego uczestnikami, tak jak ciało stanowi jedność z głową. Autor budzi tu nadzieję, jakby chciał powiedzieć: Ten, który umiłował nas tak bardzo, że uczynił nas swoim własnym ciałem, nie pozwoli, byśmy zostali od Niego odłączeni – chyba że sami tego wybierzemy. Jednocześnie nawiązuje to do słów zapisanych w innym miejscu: jeśli wytrwamy, będziemy z Nim również królować (II Tymoteusza 2:12). Skoro teraz uczestniczymy w tym samym, w czym uczestniczy Chrystus – mianowicie w cierpieniach – starajmy się być również uczestnikami przyszłej chwały.

„Jeśli tylko nasze pierwotne przeświadczenie aż do końca niewzruszenie zachowamy” – czyli naszą wiarę; to bowiem dzięki wierze istniejemy oraz prowadzimy nasze duchowe, Boże życie i doświadczamy odrodzenia. Autor domaga się tutaj, abyśmy trwali mocno w wierze aż do samego końca. Werset ten sugeruje, że uczestnictwo w Chrystusie jest warunkiem koniecznym zbawienia. Wiara w Chrystusa nie jest jedynie intelektualnym przekonaniem, lecz aktywnym udziałem w Jego dziele odkupienia. Takie uczestnictwo w Chrystusie wiąże się z ufnością wobec Niego, podążaniem za Jego naukami oraz poddaniem się Jego woli.