Interpretacja Biblii / Filipian 2:11

List do Filipian został napisany przez apostoła Pawła w 60 roku n.e., podczas jego uwięzienia w Rzymie. W swoim liście zachęca on chrześcijan do trwania w wierze oraz do zachowania jedności w miłości i duchu pośród trudności i przeciwności losu.

Werset z Listu do Filipian 2:11 pojawia się we fragmencie dotyczącym pokory Chrystusa – a konkretnie tego, jak uniżył On samego siebie aż do śmierci na krzyżu, po czym Bóg Go wywyższył i nadał Mu imię ponad wszelkie imię.

Znaczenie wersetu

Filipian 2:11 wyraża kluczową doktrynę chrześcijaństwa. W tym wersecie Paweł wyznaje Jezusa Chrystusa jako Pana, co oznacza, że ​​jest On władcą wszystkiego i posiada absolutną zwierzchność nad wszystkim, co jest w niebie i na ziemi.

Paweł używa określenia „Pan” w odniesieniu do Jezusa, ponieważ jest to tłumaczenie greckiego słowa "kyrios", oznaczającego „właściciela” lub „pana”. Ogłaszając Jezusa Chrystusa Panem, Paweł podkreśla Jego boskość oraz zwierzchnictwo nad całym stworzeniem, w tym nad ludzkością.