Interpretacja Biblii / Judy 1:20-21

Juda, brat Jakuba, napisał list, w którym zachęcał chrześcijan pierwszego wieku – zagrożonych przez fałszywych nauczycieli, którzy przeniknęli do Kościoła – do trwania w wierze. Wersety 20 i 21 tego listu wzywają wierzących, by budowali swoje życie na wierze w Jezusa Chrystusa i na modlitwie w Duchu Świętym.

Wiara stanowi fundament naszej relacji z Bogiem. Bez niej nie sposób podobać się Bogu (Hebrajczyków 11:6). Wiara nie jest jednak czymś, co możemy zbudować o własnych siłach; jest ona darem od Boga, który otrzymujemy dzięki wierze (Efezjan 2:8–9). Gdy już otrzymamy wiarę, musimy na niej budować nasze życie.

Wiara to nie tylko przekonanie o istnieniu Boga; to ufność pokładana w Nim i w Jego Słowie. To wiara w to, że jest On wierny i dotrzyma swoich obietnic. To pewność tego, czego się spodziewamy, i przekonanie o tym, czego nie widzimy (Hebrajczyków 11:1). Gdy budujemy swoje życie na takiej wierze, nie zachwieją nami próby ani pokusy napotykane na naszej drodze.

Modlitwa jest kolejnym kluczowym elementem naszej relacji z Bogiem. Stanowi ona sposób komunikowania się z Nim, oddawania Mu czci, szukania Jego pomocy, składania dziękczynienia, wstawiania się za innymi i tak dalej. Modlitwa nie sprowadza się jednak jedynie do wypowiadania słów na głos czy trwania w milczeniu; jest ona aktem duchowym, który musi dokonywać się mocą Ducha Świętego.

Modlitwa w Duchu Świętym oznacza pozwolenie Mu, by kierował naszymi modlitwami. Oznacza przyzwolenie, by Duch wstawiał się za nami w westchnieniach, których nie można wyrazić słowami (Rzymian 8:26–27). Oznacza trwanie w zgodzie z Bogiem i Jego wolą. Kiedy modlimy się w Duchu, nasze modlitwy stają się skuteczne i pełne mocy.